Tempel van de Geest

In uitgesteld relais: de homilie bij de lezing van vorige zondag (Kerkwijding van de basiliek van Sint-Jan van Lateranen)

Wie geregeld in Gent komt, die heeft wel al gezien dat de toren van de Sint-Baafskathedraal in de steigers staat. Sinds de lente van 2013 is men de toren aan het restaureren. De werken zullen 4 of 5 jaar duren.

Als men voor de restauratie van een toren al zoveel tijd nodig heeft, hoeveel te meer dan voor de afbraak en opbouw van een nieuwe. Dat kan heus niet in 3 dagen. Het moet ons dan ook niet verwonderen dat de gesprekspartners van Jezus in het evangelie hoogst verbaasd zijn wanneer Jezus zegt dat Hij de tempel in 3 dagen zal doen herrijzen, immers : « Zesenveertig jaar is aan deze tempel gebouwd ».

Het evangelie legt zelf al uit dat Jezus het over de « tempel van zijn lichaam » heeft. En Paulus gaat nog een stuk verder : hij vergelijkt het menselijke lichaam niet alleen met een goddelijk bouwwerk, hij noemt het ook nog eens « Tempel van de Geest ».

Goede vrienden, wat hij daar precies mee bedoelt, wordt duidelijk bij de sacramenten. Nemen we b.v. het doopsel. Daar wordt de dopeling niet alleen met water gedoopt, maar ook met olie gezalfd. Die olie staat symbool voor de Geest van God die vanaf het moment van ons doopsel in ons woont. Door het doopsel worden wij allemaal « Tempel van de Geest ».

Maar het duurt even voor dat zichtbaar wordt : het evangelie heeft het over « de derde dag ». Mogelijk is dat niet alleen een verwijzing naar het verrijzenisverhaal (Jezus verrijst op de derde dag), maar ook naar het Bijbelse Scheppingsverhaal. Op de derde dag schept God de zaden en de vruchtenbomen die op hun beurt vrucht moeten dragen. De Tempel van de Geest, het menselijke lichaam, loopt over van liefde. Het is de Geest die ervoor zorgt dat de mens het leven kan doorgeven.

En natuurlijk hoort het wonder van het pasgeboren leven daarbij. Maar het gaat niet enkel over het letterlijk doorgeven van het biologische leven. Het gaat ook over geestelijk leven, over mensen nabij zijn op moeilijke en vreugdevolle momenten.

Dat kan een mens niet alleen. Geloven doe je niet alleen. Als wij inderdaad kerk willen vormen, dan zijn wij als Volk van God samen onderweg. Dan komen wij op zondag samen om Lichaam van Christus te vormen én te ontvangen. En dan worden wij als Tempel van de Geest gezonden om – in navolging van Christus – al weldoende rond te gaan. Met vallen en opstaan. Maar altijd gedreven door Zijn Geest.