Leven met een toekomst

Het was niet zo makkelijk, het evangelie van de zondag. Ik mocht er dit weekend over preken, tussen het voetbal door. Graag deel ik de homilie met wie hem wil lezen.

1 Kon 19, 16b.19-21
Gal 5, 1.13-18
Lc 9, 51-62

Goede vrienden

Een mooi Frans spreekwoord zegt “Reculer, pour mieux sauter”. Je moet even inhouden om daarna beter te kunnen springen. Wie een ingrijpende beslissing neemt, doet dat doorgaans niet vanzelf. Die weegt eerst bij en voor zichzelf rustig de voor- en nadelen tegen elkaar af, om dan tot een weldoordacht besluit te komen. Die introspectie hebben we nodig om ons bij een beslissing min of meer “zeker” te voelen.

Maar Jezus zegt vandaag: “Wie de hand aan de ploeg slaat maar omziet naar wat achter hem ligt, is ongeschikt voor het Rijk Gods.” Het lijkt wel alsof het in het evangelie van vandaag niet snel genoeg kan gaan. Het is psychologisch toch belangrijk dat je eerst afscheid neemt van je geliefden wanneer je beslist weg te gaan?

Het lijkt er sterk op dat Jezus alle wetten van de psychologie en de introspectie tart. Als we zo snel, bijna roekeloos, moeten beslissen Hem na te volgen – schijnbaar tegen de menselijke natuur in – dan vrees ik dat de meesten onder ons eraan zijn voor de moeite. Dat kan toch niet de bedoeling zijn?

Vrienden, laten we het evangelie van vandaag eens anders bekijken. Het belangrijkste voor wie Christus wil navolgen is het toekomstperspectief. Bij alles wat we doen en laten moeten we dat visioen voor ogen houden. We laten er ons niet vanaf brengen.

En er zit inderdaad iets ongeduldigs in Jezus’ optreden van vandaag. Het besef dat we vooruit kunnen kijken, is typisch menselijk. Dieren kennen dat niet. Met zo’n mooi evangelisch toekomstbeeld beginnen we liefst nu, en niet vanavond.

Mogen we dan niet achterom kijken? Mogen we dan geen afscheid nemen? Natuurlijk wel, maar het mag ons niet verlammen. Ook hier zet het Evangelie ons aan het denken: wie geraakt wordt door het Woord, voelt dat dat visioen niet mag wachten. Dat visioen van leven in verbondenheid, diepe ontmoetingen, ware vreugde, voor elke mens. Daarvoor maken we een radicale breuk met het verleden, we leven zoveel mogelijk in het nu, met de blik op de toekomst. Wie dat niet kan, is ongeschikt voor het Rijk Gods. Wie teveel in het verleden blijft hangen, kan geen toekomst opbouwen.

Er zijn regeltjes en allerlei “godsdienstige wetten” om die navolging concreet gestalte te geven. Maar een overdreven slaafse navolging van die wetten en regeltjes werkt verstikkend, terwijl het Evangelie een boodschap van bevrijding brengt. “Laat u leiden door de Geest”, houdt Paulus ons voor. Die Geest zal ons dat visioen in herinnering houden.

Zonder visioen verwildert het Volk (Spr 29, 18). Wanneer we geen toekomstperspectief hebben, komt het verval. Kijken we maar eens rondom ons: uitingen van agressie en zinloos geweld komen vrijwel altijd voort uit een gebrek aan toekomstperspectief van de dader.

Goede vrienden, laat het Evangelie van vandaag een oproep en een aanzet zijn om ook binnen onze kerkgemeenschappen met open blik en met vertrouwen naar de toekomst te kijken. We zullen inderdaad misschien de vertrouwde omgeving moeten verlaten. Er staan ons binnen onze nieuwe parochie en ons nieuwe dekenaat grote uitdagingen te wachten. Maar laten we ons vooral de vraag stellen die ertoe doen: Willen we Hem navolgen? Willen we vooruit kijken? Willen we ons door de Geest laten leiden om ten volle te kunnen leven, hier en nu?

Dat Jezus het beeld van een ploeger gebruikt, toont dat het een lastig parcours wordt. Laten we samen de hand aan de ploeg slaan. Laten we samen naar de toekomst kijken. Moge de Geest ons daarin leiden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *