Mediazondag: aandacht voor de arbeiders van het elfde uur

Op Mediazondag preken over de arbeiders van het elfde uur? Graag.

“Voor u is het nuttiger dat ik nog hier blijf.” Het lijken wel woorden van een omhooggevallen leider, die denkt dat hij onmisbaar is. Alleen: Paulus bedoelt het zeker niet zo. Wel integendeel. Wat hij wil zeggen, is dit: we mogen als mens nog zo krampachtig proberen ons leven vorm te geven, het is voor de gelovige mens onderweg uiteindelijk toch God die de richting bepaalt. Er is een joods spreekwoord dat zegt: “De mens maakt plannen en God lacht”. Maar dat is geen fatalisme. Geen “De mens wikt en God beschikt”. Wel een bewust (proberen te) leven in de Liefde.

Thuis zeggen we vaak tegen elkaar: als we er morgen niet meer zijn, dan hebben we een mooi leven gehad. We hebben de rijkdom van Liefde en Vriendschap gekend. Niet dat we morgen dood willen. Maar als we ons van onze sterfelijkheid bewust zijn, worden onze keuzes des te belangrijker. Dan wordt onze manier van leven des te belangrijker. Zoals Paulus het verwoordt: “Ge moet een leven leiden dat het evangelie van Christus waardig is.”

Dat is allemaal wel mooi gezegd, maar kunnen we dat wel? Denken we niet te gauw dat we het wel op eigen kracht kunnen. Zonder inmenging van God. En dan gebeurt er iets eigenaardigs. Wie God loslaat, komt op een gegeven moment op een dood punt. Hij staat er moederziel alleen voor. Niemand geeft grond aan zijn keuzes. Hij begint te zwalpen. Gaat alle richtingen uit. Er zit geen lijn in.

Tussen al dat wroeten en ploeteren kunnen we toch de barmhartigheid van God ervaren. Hij volgt daarbij – koppig? – zijn eigen logica. “Uw gedachten zijn nu eenmaal niet mijn gedachten, mijn wegen niet uw wegen – zoals de hemel hoog boven de aarde is, zo hoog gaan mijn wegen uw wegen te boven en mijn gedachten uw gedachten.”

Dat we op Hem mogen vertrouwen, maar dat God tegelijk een schijnbaar omgekeerde logica heeft, toont de parabel van de arbeiders van het elfde uur op grandioze wijze. In het Rijk der Hemelen zijn geen sociale conflicten. Er is geen sprake van een vergoeding. De Liefde die ons overkomt, is voor iedereen even groot. Ik vergelijk het graag met mijn drie kinderen: ik zie de oudste even graag als de jongste. Of de middelste.

Goede vrienden, vandaag vieren we Mediazondag. Die media liggen nogal onder vuur. Zeker de snelle, ongenuanceerde jacht op primeurs bij de zogenaamde massamedia is moordend. Alleen wie eerst is, telt mee. De arbeiders van het elfde uur worden niet gezien, laat staan dat men er bewust bij stilstaat. Zelf ervaar ik het als een grote vreugde als journalist bij Tertio te werken, een medium dat tijd en ruimte laat voor die omgekeerde logica van God: de arbeiders van het elfde uur mogen gerust aan bod komen. Wie anders uitgesloten wordt en nergens aan bod komt, geven we bewust een stem.

De diepgang van slow journalism is tegenwoordig meer dan nodig. Daar worden interviewer en geïnterviewde beter van – en hopelijk heeft de lezer er ook iets aan. De geïnterviewde: omdat hij zijn verhaal – eindelijk! – genuanceerd kan vertellen. De interviewer: omdat hij zijn beeld van hoe het er bij de geïnterviewde aan toegaat – zijn vooroordelen – veelal moet bijstellen. De lezer: omdat hij door de diepgang van wat hij leest, gevoed wordt in zijn eigen denken. Zeker wie vanuit Christus’ boodschap mee de media vorm geeft, wordt opgeroepen radicaal te kiezen voor de arbeiders van het elfde uur. Voor de uitgestotenen. Voor Gods omgekeerde logica van levengevende Liefde.

Jes 55, 6-9

Fil 1, 20c-24.27a

Mt 10, 1-16

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *