Eeuwigheidswaarde

 

Bidden is belangrijk. Maar waarom eigenlijk? Ik mocht er vandaag over preken.

Goede vrienden

Voor de wetenschappelijk geschoolde mens van de 21ste eeuw is het evangelie van vandaag wat vreemd. Dat Hij mensen genas door hen de handen op te leggen en aan te raken, is voor ons – letterlijk – moeilijk te geloven. Nochtans is net het feit dat Hij een soort gebedsgenezer was, geen onoverkomelijk probleem voor zijn tijdgenoten. Er waren nog andere gebedsgenezers. Nee, wat toen wel vreemder was, is Zijn bijzondere relatie met God, die Hij Vader noemt. En Hij maakt duidelijk dat het Hem niet alleen maar om zijn “goede daden” te doen is. Een zinnetje uit het Evangelie van vandaag maakt dat bijzonder aanschouwelijk: “Vroeg, nog diep in de nacht, stond Hij op, ging naar buiten en begaf zich naar een eenzame plaats waar Hij bleef bidden.” Dat dat al in het eerste hoofdstuk van Marcus, het oudste Evangelie staat, is niet toevallig.

Het is bijna zo banaal dat we er al gauw over zouden lezen. En toch zit alles waar Jezus voor staat in dat ene zinnetje. Dat Hij “al weldoende rondging” en dat volhoudt, komt niet zomaar. Zijn daden zijn geworteld in het persoonlijke gebed, waarmee Hij de intieme relatie met de Vader onderhoudt. Het stelt hem in staat te gaan naar waar God Hem zendt: Hij gaat niet terug naar het dorp van de vorige dag. Dat zou Hij zonder problemen kunnen, want door zijn daden van de dag ervoor is Hij uitermate populair (“Iedereen zoekt U”). Nee, Hij trekt verder “naar de dorpen in de omtrek, opdat Ik ook daar kan prediken”.

Het Evangelie van vandaag toont ons hoe belangrijk dat persoonlijke gebed is. En als het ons als christenen – navolgers van Christus – menens is, dan moeten we Hem ook daarin navolgen. Dat hoeft op zich niet zo lang te duren: tien minuten het Evangelie van de dag lezen, een treffend woord of zin eruit pikken en de dag doorheen die ene zin beleven. Maar de echte uitdaging zit hem in het volhouden van dat dagelijkse persoonlijke gebed. Na een tijd beginnen teksten te spreken, krijgt je nieuwe inzichten, begint het Woord te leven.

Ja, vanuit gebed kan je niet anders dan het evangelie verkondigen, zoals Paulus het zo treffend zeggen. We worden inderdaad opgeroepen dat Evangelie te gaan verkondigen, om onze inzichten door te geven. Niet door met een groot kruis of Bijbel in de hand op de hoek van de straat te gaan staan, maar door het voor te leven in de navolging. Sint Franciscus zei het ooit treffend: “Verkondig het Evangelie. En als het echt niet anders, gebruik dan woorden”.

En de vergoeding voor dat alles? “Ik doe alles voor het evangelie om er ook zelf deel aan te krijgen”, schrijft Paulus. Zou dat volle leven niet al een voorafspiegeling zijn van het eeuwige leven? Gebed houdt je met de voeten op de grond. Wie de ervaring heeft van een volgehouden gebed, zal het misschien herkennen: je bekijkt de mens en de wereld rondom je helemaal anders. Vanuit volgehouden gebed geef je de wereld een beetje eeuwigheid mee. Wat je zegt en wat je doet, zeg en doe je niet zomaar. Het is geen woordenkramerij, geen bezigheidstherapie, maar krijgt eeuwigheidswaarde. Zo breng je misschien een stukje Rijk Gods aan het licht.

(Job 7, 1-4.6-7

1 Kor 9, 16-19.22-23

Mc 1, 29-39)