Categorie archief: Wereldbeest

De zalige zomer

Voor INFOOH, het tijdschriftje van Onderlinge Hulp Evergem-Ertvelde, schreef ik de volgende column:

De zomer is een zalige tijd. Of zou dat toch kunnen zijn. Voor velen betekent de zomer ook vakantie. Alles kan en niets moet. In de zomer moet het gaspedaal niet altijd ingedrukt worden. Het mag wat trager. Het mag wat rustiger. Lees verder

Hoe is ‘t?

OH-EvEr Contact is een nieuw infoblaadje van Onderlinge Hulp Evergem-Ertvelde. Voor het eerste nummer (van december 2014) schreef ik de volgende column:

“Hoe is ‘t?” “Goed, en met jou?”
“Ook goed.”
Hoeveel keer zouden we dat gesprek al gevoerd hebben? Misschien gisteren of vandaag nog.

Maar weten we dan ook echt hoe het met iemand gaat? En durven we dan zelf ook echt zeggen hoe het met ons gaat? Stel de vraag aan zieken. Die durven het meestal wel zeggen als ze een mindere dag hebben. Ze spreken over de kleine kwaaltjes en pijntjes. En hoe de fantastische verpleegsters dat met de juiste dosis medicatie konden oplossen. Maar hoe ze zich in hun binnenste voelen, de twijfel over hun spoedige herstel, of ze nog dit of dat zullen kunnen, of ze nog weer “de oude” zullen worden, daarover spreken ze meestal niet.

En toch. Toch is het belangrijk om te weten en te zeggen hoe het echt met je gaat. Ziek of niet ziek. Dat je je zorgen van elke dag kan delen met wie je samen leeft. De kleine zorgen (“onze Louis is wat ziekjes”) en de grote zorgen (“Het gaat slecht op ’t werk. Zal ik wel kunnen blijven?”).

Niet dat ze ineens verdwijnen door erover te spreken. Maar we kunnen ze tenminste delen. Dan wordt de vraag “Hoe is ‘t?” geen lege beleefdheid, maar wel een oprechte vraag:

“En hoe is ’t nu echt met je?”

Lees verder

Het laatste woord

Vorige maand nog in Normandië. Vorige week in Tertio. Deze week op Schrijfbeest.

In Normandië, ergens halfweg tussen Cherbourg en de Mont Saint-Michel, genoten we van een weekje welverdiende vakantie. Eens we er waren, konden we niet ontsnappen aan « les 70 jours de Normandie » : het grote keerpunt van de Tweede Wereldoorlog, de geallieerde landing op de Normandische kust, gebeurde dit jaar exact 70 jaar geleden. Lees verder

In verbondenheid

Vorige week verscheen een nieuw “hart” in Tertio (Tertio 748 van 11 juni 2014). Het werd als het ware een evaluatie van mijn eerste semester “op” Facebook.

Ik moet u iets bekennen. Tot vorig jaar was ik vrij categoriek over Facebook : ze zouden mij daar nooit zien. Met beperkt twitteren en bloggen was ik langer aan het experimenteren, maar Facebook? Dat was iets voor eenzaten met teveel tijd, die hun vrienden verlekkerden met ongenaakbare vakantiekiekjes, en die en passant de dieven op het juiste spoor zetten om hun slag te slaan. Nee, bedankt. Ik heb al genoeg aan mijn eigen real life. Een beetje online ascese kan in deze geen kwaad. Lees verder

Keuzevrijheid – open brief aan mevrouw de minister

Dag mevrouw de minister

Na uw baanbrekende wetsvoorstel van gisteren (van die dubbele namen en dat mijn 10 toekomstige kleinkinderen theoretisch allemaal een andere familienaam kunnen hebben – o wat spannend, ik kan bijna niet wachten tot het zover is) heb ik nog een paar prangende problemen die naar een oplossing snakken.

Lees verder

Euthanasie

Soms heb ik de indruk dat de voorstanders van een verregaande euthanasie voor minderjarigen gewoon niet (meer) willen luisteren naar tegenstanders, zelfs niet als die met niet-religieuze, gematigde en goed doordachte argumenten aankomen. Dat was althans mijn gevoel na Reyers Laat van gisteren. Filosoof Etienne Vermeersch (voorstander, wat dacht u) ging daar in debat met kinderoncoloog Stefaan Van Gool.

Lees verder

Universeel? Open brief aan Dirk Verhofstadt

Beste meneer Verhofstadt

U maakt zich in De Morgen van 16/1 behoorlijk boos over de invloed van religies op gewapende conflicten, met name over de invloed van één bepaalde strekking binnen de islam die oproept om in Syrië te gaan strijden. Zonder dat ik de ernst van dit fenomeen wil minimaliseren, moeten we het wel juist kaderen. Ik denk dat we zonder overdrijving mogen stellen dat de overgrote meerderheid van de moslims gematigd zijn en de gewapende strijd in naam van hun geloof even hard verwerpen als u. Dat is trouwens ook bij christenen zo. En bij uitbreiding : bij alle mensen (gelovig of ongelovig) van goede wil.

Lees verder